يه روزي يه ابرِ تيره ، با همه بارونِ سردِش

اومد آسمونِ شهري ، بباره غصه و دردِش

من و بچه هاي ديگه با همه روياهاي خوب

پريديم تو كوچه بازي ، هفتا سنگ ، يه تيكه ي چوب

مجيد و رامين و بهروز ، كمال و علي دو كله

جلو دخترا چه لافي مي زديم تو اون محله

بازيها چه كم هزينه ، خنده هامون بي بهونه

مادراي ساده و خوب ، پري هاي توي خونه

شاپور و محبوب و قوطي ، بچه هاي عمو الماس

چه قيافه مي گرفتن با اون سه تا كله ي تاس

جمشيد و بهزاد و بيژن ، بچه هاي اون طرفتر

كُله هاي كفتراشون ، پُرِ جوجه هاي كفتر

يادمِ خوردني هامون ، كُنار و كمي بَنَك بود

چه صفايي خوردنش داشت ، پوستشم كچل زنَك بود

شبا تيركمون و گنجشك ، بخشي از شيطونيا بود

دله هاي پُرِ آتش ، زينت مهمونيا بود

يه دفه ابرِ رسيد و ، كوچه هامون و پُر آب كرد

صداي غرشِ رعدش ، بازيهامون و خراب كرد

باد و دشناماي زشتش ، علي ، آقامو صدا كن

بادِ فحاشيو بس كن ، جلو دخترا حيا كن

ما دويديم توي خونه ، سر تا پامونم گِلي بود

راستي سقفِ خونه هامون ، ايزوگامِ كاگِلي بود

هنوزم ابرا ميان و مي گذرن يه چند صباحي

هنوزم مونده تو يادم ، غمِ اون روزِ تباهي

از نینوا بوی تنور عشق آید

آهنگ زنگ کاروانی آیدم گوش

سرمست گشتم جامه ها را بر کشیدم

روحم به سویی رفت و جسمم گشته مدهوش

زینت شده از زیور آلات امامت

آن بیکران صحرای در چنگال بیداد

گویی مضیف ایزد آن دشت بلا بود

کین خیل مهمانان حرم را برده از یاد

من از کنار بزم ایشان می گذشتم

از لابه لای لاله هایی بی سر اما

من در میان لاله ها نا گه بدیدم 

یک چند غنچه نا شکفته پرپر اما

خورشید چون ساقی ز مغرب چهره بنمود

جان ها بشد سیراب از صهبای نابی

هر چند خوانش بر فرات زنده افکند

اما سر سفره ندیدم جام آبی

اف بر مرام و طینت آل امیه

آن تن سیه کرده به شلاق امیری

آن قوم مستغرق به دریای جهالت

بی نی برد زیباترین سر را اسیری

ای لاله های تشنه لب بر ساحل آب

فردا بشارت می رسد از جانب باد

روزی اگر از تشنگی بی تاب گشتید

جنت به صد چشمه نثار کامتان باد

آمد ندای محکمی از سوی ایزد

کای ساکنین سرسرای علم و حکمت

سرگشته ی جاه و جلال و قدر انسان

این است دلیل امر آغازین خلقت

دیدم به سجده رفته انبوه ملائک

بهتر از آن سجده که رفته پای آدم

یکدم ز مغرب دیدم آن مسجود زیبا

خونین ترین گلدسته های باغ خاتم

امواج کارون خروشان نذرتان باد

از سرزمین نخل و نوبر شهر سلمان

ای بر فرات کینه های بدر و خندق

میعاد ما با قائمت در مرز ایران